Хто прыдумау шпалеры Гісторыя з'яулення шпалер

Зразумела, што заснавальнікамі такога будаўнічага матэрыялу як шпалеры, з'яўляюцца кітайцы. Канкрэтна яны ў дзвесце годзе да нашай эпохі абклейваць сценкі ўласных жылля.

Імі было наладжана стварэнне рысавай паперы, прызначэннем якой з'яўлялася абклейванне сцен памяшканняў. Доўгі час яны захоўвалі уласны сакрэт, і выключна ў 6 стагоддзі таямніцу даведаліся жыхары краіны ўзыходзячага сонца, якія імкліва змаглі зрабіць стварэнне падобнай паперы. Пасля таго, што адбылося сутычкі ў семсот 50 адзін годзе пры Самаркандзе кітайскімі палоннымі быў выдадзены сакрэт вытворчасці кардонных лістоў арабам.

Дарэчы, рысавыя шпалеры, якія былі зробленыя ў Кітаі, мелі незвычайную каштоўнасць. Гэта адбывалася нават незалежна ад кірунку моды. Да цяперашняга часу стэнды найлепшых музеяў свету дэкаруюць эталоны старажытных шпалер. Дзе-нідзе ўжо спачатку восем стагоддзя тэхналагічныя працэсы вытворчасці адшукалі сваё распаўсюджванне. Да Расіі і да іншых дзяржаў гэтая распрацоўка дайшла толькі ў 10-11 стагоддзях, а прымяняцца яны сталі некалькі пазней, з адзінаццаць па пятнаццаць стагоддзе шпалеры ставіліся да прадметаў раскошы і сведчылі аб высокім сацыяльным статусе ўладальніка дома.

У Францыі ў адна тысяча 500 дзевяноста дзевяць годзе ўтварылася гільдыя «абівальніка». Пару гадоў сышло на тое, каб зрабіць тэхналагічны працэс вытворчасці шпалер з самым звычайным малюнкам. Спачатку палатна шпалер выпускаліся маленькіх памераў. У адна тысяча 600 70 5 годзе французскім гравёрам Джонам Папиллоном была выяўлена магчымасць вытворчасці матрыц, пры дапамозе якіх выраблялася друкаванне бесперапыннага малюнка на шпалерах. Гэта дазволіла паскорыць развіццё вытворчасці шпалер.

У краінах Заходняй Еўропы ў 17-18 стагоддзях сталі здабываць папулярнасць «фальшывыя» шоўку. Распрацоўка вытворчасці такога шоўку заключалася ў тым, што на абрэзкі шаўковых нітак насыпалі на грунтаваныя паверхню кардоннага палатна. Разам з высыханнем грунту шоўк прыклеіваўся і набыты эфект ствараў ілюзію тканіны.

Асаблівая папулярнасць шпалер прыпадае на другую палову васемнаццаць стагоддзя. Займальным застаецца той момант, што папяровыя шпалеры наляпляліся ня на сценкі альбо кардонны пласт, як робіцца гэта ў бягучы час, а на палатно, які нацягнуты на драўняны падрамніку, які, у сваю чаргу, прымацаваны да сцяны.

Пра абіўных малюнках можна сказаць наступнае. У семнаццаць і пачатку васемнаццаць стагоддзя кожны накід пераймаў фактуры цэглы альбо тынкоўкі, нейкія імітавалі нейкія дэталі архітэктуры. Ужо ў канцы васемнаццаць стагоддзя было наладжана стварэнне шпалер з Алегарычнае сюжэтамі, з выявай пастушек і пастушкоў, краявідамі. І ўжо крыху пазней незвычайную папулярнасць набылі шпалеры, выкананыя з кветкавымі малюнкамі, таксама гэта былі карцінкі, якія імітавала мармур, лазурыт, малахіт.